a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 #

bitapeis - panselinos lyrics

ακρόπολη
hatemost + άσαρκος:
αυτά που μισούν, γράφουμε αυτά που μισούν
γράφουμε αυτά που φοβούνται στην πόλη που ζουν
τολμάμε και τους παίρνουμε τον αέρα
δεν ξέρω οι θεοί αν θα τους λυπηθούν
μα είναι αργά για να συγχωρεθούν

αυτά που μισούν
αυτά που αγαπάμε είναι απέναντι για να τ’ ακούν
γράφουμε αυτά που μισούν
αυτά που αγαπάμε είναι απέναντι για να τα δουν
γράφουμε αυτά που φοβούνται στην πόλη που ζουν
τολμάμε και τους παίρνουμε τον αέρα
δεν ξέρω οι θεοί αν θα τους λυπηθούν
μα είναι αργά για να συγχωρεθούν

η:
έχω δουλειά που θα κάνω για μένα, φονιά να με βλέπεις όταν με κοιτάς
είναι μεγάλη μου αγάπη η πένα και η κουλτούρα, αυτή που γαμάς
η πόλη είναι ζόρικη, η πόλη είναι φόνισσα, φλέβες οι δρόμοι αυτοί που γυρνάς
κι ό,τι δεν πήρα, μαλάκα το τόλμησα, μάλλον δεν ήταν η ώρα για μας
έχω απέναντι τον παρθενώνα, δύο και κάτι και είμαι στη στάση
είναι καιρός που έχω αφήσει το δίκυκλο κι είμαι με πόδια γιατί έχω σκουριάσει
οι φίλοι πολλοί, δεν τους έχω χάσει, είναι από παντού και θυμίζουν γαλάτσι
μικρέ σου μιλάνε οι μεγάλοι απ’ την τάξη, να μου το πεις, όποιος θα σε πειράξει
δεν αντέχω μα ζω μες στον θόρυβο, να μου δίνει την έμπνευση τον ειρμό
σου μιλάω για το city, την πόλη μου, ενώ πιάνω ξανά το τιμόνι μου
δεν αντέχω να ζω μες στον θόρυβο, να μου δίνει την έμπνευση τον ειρμό
σου μιλάω για το city, την πόλη μου, την μαμά, τον μπαμπά σου, αγόρι μου
η+α:
αυτά που μισούν
αυτά που αγαπάμε είναι απέναντι για να τ’ ακούν
γράφουμε αυτά που μισούν
αυτά που αγαπάμε είναι απέναντι για να τα δουν
γράφουμε αυτά που φοβούνται στην πόλη που ζουν
τολμάμε και τους παίρνουμε τον αέρα
δεν ξέρω οι θεοί αν θα τους λυπηθούν
μα είναι αργά για να συγχωρεθούν

α:
αθήνα η πόλη μου, η κόλαση του παραδείσου
πολίτες οι δαίμονες, όλοι μαζί
στο καζάνι που γράφει πρωτεύουσα γκρίζου
εδώ οι μαφιόζοι είναι πολιτικοί…
κι εδώ κάθε γκάνη πατά τη σκανδάλη, πρώτα καρδιά και μετά στο κεφάλι
πρώτα να πέσουν οι έρωτες ήθελαν, ύστερα κάθε κανάλι και πλάνη σαφώς
είναι βαρύς ο ρυθμός, είναι βαθύς ο βυθός, ήθελα πάντα να φέρνω το φως
είμαι ξανά στο σκοτάδι και γράφω και ψάχνω το πως
ο λόγος αυτός είναι πρώτα γραπτός, έπειτα γίνεται προφορικός
ο στόχος απλός, είναι το σώμα να νιώθει σεντούκι, η ψυχή θησαυρός
είναι σε δρόμους, εκεί παγωμένους, αθήνας
εκεί να ξυπνήσει ηφαιστείου κρατήρας
η λάβα να κάψει προβλήματα, φόβους, αυτός ο σκοπός η τιμή μας
η κάθε στιγμή μας, η κάθε φωνή μας, η κάθε γιορτή μας
αν είσαι μαζί μας, ομάς ο πυρήνας, εδώ μεγαλώνει μαζί το παιδί μας
η+α:
γράφουμε αυτά που μισούν
γράφουμε αυτά που φοβούνται στην πόλη που ζουν
τολμάμε και τους παίρνουμε τον αέρα
δεν ξέρω οι θεοί αν θα τους λυπηθούν
μα είναι αργά για να συγχωρεθούν

- bitapeis lyrics

Random Lyrics

HOT LYRICS