azlyrics.biz
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 #

fi vita sigma – μαγικεσ ανασeσ lyrics

Loading...

να το θυμάσαι πριν αυτή η νύχτα χαθεί, κοντά μου να ‘σαι
να γίνεις για μένα σιωπή και ‘γω όπου και να ‘σαι, να αφήσω για ’σένα τη γη μαγικές ανάσες
να γίνω για ‘σένα γιορτή σε μεγάλες μπάρες
όπως αγαπάς ε;
x3

ο νους μου είναι θάλασσα, είναι κοιλάδα που ανθίζει και κάνει θαύματα
φαντάσματα ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα από την αυγή του κόσμου
τον νου σου νύμφες τυλίγουν σε συρματόπλεγμα
μπορώ να ακούσω τις φωνές τους, να δω τι κρύβουνε πίσω απ’τά ματιά τους οι δαίμονες σου
να αφουγκραστώ τη σιωπή, έπειτα ανάγκη μου να γίνω το αστέρι στις διαδρομές σου
αυτή τη νύχτα πετάμε μαζί, εγώ και εσύ πάνω απ’την πόλη αυτή
αντιμέτωποι με την κόλαση και μόνο εκεί, εθισμένοι στην απομόνωση και μόνο εσύ
πάντα στη γη που φωτίζει απ’τη φεγγαρόσκονη, ναι μόνο εσύ, θα δεις απόψε την αστρική(?) μου απόχρωση και εγώ να δεις, θα σε μεθύσω στην κοσμική μου απόδραση
από τη σφαίρα αυτή μέχρι να χάσουνε όλοι την όραση
δεν θα ανατείλω εκεί, δεν έχω τέλος
είμαι η όαση στην έρημο, στο κεφάλι σου βέλος
το γραπτό μου υφαίνει σάβανα στοιχειώνει το σπίτι στο έλος
άσε με μόνο μου και εγώ μόνος μου θα φέρω το τέλος
θα φέρω σύννεφα σκοτεινούς ουρανούς
θέλω τους ανεμόμυλους στρόγγυλους σε βυθούς μαγικούς, λέω
να το θυμάσαι

να το θυμάσαι πριν αυτή η νύχτα χαθεί, κοντά μου να ‘σαι
να γίνεις για ‘μένα σιωπή και ‘γω όπου και να ‘σαι, να αφήσω για ‘σένα τη γη μαγικές ανάσες
να γίνω για ‘σένα γιορτή σε μεγάλες μπάρες
όπως αγαπάς ε;
x3
να το θυμάσαι, να το θυμάσαι
πάλι τη σκέφτομαι και κάνω τρελές
τη νίκη(?) στο ξημέρωμα πήρα μα χάνω μέρες
τη νίκη στο ξημέρωμα πήρα μα χάνω μέρες
και να που δεν υπάρχω μα πέφτω και κόβω αστέρες
η πόλη μου είναι χάος βαδίζω στην αμμοθύελα
αυτό το “μα”(?) κυλά σα να ανοίγω το θερμοσίφωνα
θάνατος κάτω από τ’ άνθη που γέννησε ο κήπος μας (?)
κεφάλι γεμάτο χρυσάφι και ο θάνατος πίσω μας
μες σε έναν τόπο ξένο πίσω από ό,τι βλέπεις
το σκάφος μου πήρα απ’την κόρη του νεκρού σου ηγέτη
κι ένα μονάχα βήμα φτάνει να γίνουμε ξένοι, να φύγω και ν’αφήσω την κόλαση παγωμένη
να σβήσουμε απ’ τη μνήμη σου, σβήσε με απ’ τη μνήμη σου
πήραμε φωτιά και όταν σηκώθηκα απ’ τη λίμνη σου κατέβηκα στο θόλο του ουρανού μετά στη δύση του, μα βρέθηκα στο θρόνο του θεού μετά στην κρίση του

να το θυμάσαι πριν αυτή η νύχτα χαθεί, κοντά μου να ‘σαι
να γίνεις για μένα σιωπή και ‘γω όπου και να ‘σαι, να αφήσω για ‘σένα τη γη μαγικές ανάσες
να γίνω για ‘σένα γιορτή σε μεγάλες μπάρες
όπως αγαπάς ε;…….
να το θυμάσαι, να το θυμάσαι……