azlyrics.biz
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 #

krvavy – nie-znośna ciężkość bytu lyrics

Loading...

[krvavy]
ty boisz się ciemności, ja mieszkam z nią vis a vis
co dzień przytrzymuję jej drzwi, by mogła wejść do środka
nakreślić obraz kolejnego miesiąca czy tygodnia
a wierz mi, jest płodna w sztukę słowa
głównie w katastrofizm, gdzie strofuje strofy
głodna doznań godnych poznań woli
więc mimo woli wciąż uchodzi przez okna
by z powrotem drzwiami się dostać- błędne koło
w geometrii strachu stawiam czoło światłu
w labiryncie myśli brodzę po omacku
chciałbym nie widzieć blasku i mieć własny biegun
spychający ludzi z brzegów- noc polarna
jestem depresyjny, ale znam się na żartach
puk, puk. kto tam? niezapisana karta
tyle warta egzystencja ile znajdzie na niej miejsca
ciemność, by rozpisać swe idee
rzuć kamieniem w studnię swojej duszy
rozbije się echem cisza przed burzą
i cisza po burzy dzień wróży
co się dłuży na naszą niekorzyść
też czuję gorycz, gdy patrzę w swe oczy
w odbiciu ciężaru świata i ziemi
łudząc się, że zmiana może c0kolwiek zmienić

to nieznośna lekkość bytu
gdy w ciągach zer szukamy zachwytu
to nieznośna bytu ciężkość
gdy boleść jawi się nam jako piękność

to nieznośna lekkość bytu
gdy świat staje w rutyny przełyku
to nieznośna bytu ciężkość
gdy światło znów chce zastąpić ciemność

[ozzy]
nieznośnie, budzi mnie kolejny raz wzrok wbity w pościel
zaplanowane szczęście wydaje się pozorne
tylko wolne, zbyt powolne
miałem je gonić a ono siedzi koło mnie, cóż
nie wierzę w nie, straciłem wiarę dawno
sprzyja mi światło, noc łapie mnie za gardło
i opowiada mi niesamowite rzeczy
kim będę rano kiedy tylko się odczepi
poza moimi granicami
wzroku i słuchu, dotyku, -n-liz
tworzy się coś, ja nie mam na to wpływu
to mój pozorny wybór, pomnik mojego wstydu
weź go, bo każda zmiana ukrywa niezmienność
niekiedy tylko senność pokazuje nam piękno
niekiedy tylko jedno nie kiedy wszystko jedno
obojętne jak bardzo, obojętne na pewno
stałem się jakiś zimny, nie wiem, w którym momencie
stałem się jakiś dziwny, choć nie wiem w jakim sensie
czuję, że nie mam nic nawet jeśli mam więcej
czuję, że miałem kiedyś coś za czym teraz tęsknię
nieznośnie tak, odczuwam brak tego ciągle
wiem dokąd iść, nie wiem dlaczego błądzę
kolejny raz usypia mnie ten wzrok wbity w pościel

to nieznośna lekkość bytu
gdy w ciągach zer szukamy zachwytu
to nieznośna bytu ciężkość
gdy boleść jawi się nam jako piękność

to nieznośna lekkość bytu
gdy świat staje w rutyny przełyku
to nieznośna bytu ciężkość
gdy światło znów chce zastąpić ciemność